“Leerlingen laten inzien dat ze heel wat talent hebben ondanks het feit dat ze altijd het tegenovergesteld hebben gehoord, daar doen we het voor.”

Thomas en Jeroen opteerden voor een carrièreswitch en gingen vol overtuiging aan de slag als leerkracht in Brussel. Jeroen (28), voordien dierenarts, geeft nu een jaar les in Natuurwetenschappen aan de 3e graad in Don Bosco, Sint-Pieters-Woluwe. Thomas (35), voordien magazijnier en afgestudeerd als master meertalige communicatie, is sinds 4 jaar leerkracht Nederlands 2e en 3e graad TSO in Emmanuel Hiel te Schaarbeek.

Jullie zijn zelf afkomstig uit Mechelen en Leuven, wat trok jullie aan in het lesgeven in Brussel?

Jeroen: “Je krijgt te maken met een grote diversiteit waardoor Brussel een leerschool wordt waar je veel input krijgt op een korte tijd. Je voelt de impact op onderwijsongelijkheid wel. Voor mij is het alvast een aangename uitdaging.”

Thomas: “Ik kan dit enkel maar bevestigen. Ook voor mij is het een enorme verrijking. Een stad waar je veel leert en groeit. Zo heb ik klassen gehad waarin we allemaal samen 14 talen spraken. Dat is toch fantastisch.”

Dat er een genderonevenwicht is in het leerkrachtenberoep is geen geheim. Zijn jullie akkoord met de stelling dat het een ‘Womens World’ is? Merken jullie dit ook in jullie eigen school?

Thomas: “De cijfers liegen niet. Vanuit mijn persoonlijke rol als leerkracht ervaar ik hier geen problemen mee, maar ik vind wel dat het lerarenberoep een afspiegeling moet zijn van de samenleving. »

Jeroen: “Ik ben akkoord met wat Thomas zegt. Iedereen heeft zijn eigen sterkte, maar ik denk wel dat je, om een ‘rolmodellen-effect’ te hebben, leerkrachten nodig hebt die een afspiegeling zijn van de jongeren, niet enkel op basis van geslacht, maar ook op basis van leefwerelden”

Jullie spreken over het rolmodellen-effect. Er is inderdaad vaak sprake geweest van een nood aan mannelijke rolmodellen voor de klas. Voelen jullie dit ook bij jullie leerlingen?

Jeroen: “Door meer mannelijke leerkrachten raken jongens misschien zelf ook geïnteresseerd in het beroep. Althans dat merk ik wel bij mijn leerlingen, dat ze mij vragen waarom ik leerkracht ben. Bewust die rolpatronen doorbreken en leerlingen al op jonge leeftijd warm maken voor het beroep is denk ik toch wel een belangrijke zaak voor de toekomst.”

Thomas: “Ik merk wel dat de jongens meer naar hun mannelijke leerkrachten toetrekken voor advies. Het gaat immers ook over een emotionele band en daarvoor moet de jongere zich volledig op zijn gemak voelen. Als ik denk aan de leerlingenbegeleiding op school, die fantastisch werk doen trouwens, merk ik dat er geen enkele mannelijke begeleider tussen zit. Ik kan het me wel inbeelden dat het dan moeilijker kan zijn voor jongens om gevoelige onderwerpen te bespreken. Hiernaast kan ik me ook goed herkennen in het puberaal gedrag van jongens en hoe dit bij mezelf verliep. Als ik zeg: ‘Bij mij was het ook zo 20 jaar geleden’ dan zie ik ze soms grote ogen trekken. Zodra je je eigen geschiedenis deelt, ontstaat er een soort van herkenning bij je leerlingen die vaak onderschat wordt.

Naast de nood aan mannelijke leerkrachten/rolmodellen” voor de klas, met welke uitdagingen hebben jullie nog te maken?

Thomas: “Bij mij als taalleerkracht is de taalvaardigheid een uitdaging die elke dag aan bod komt. Het creëren van een vertrouwensrelatie is zeker ook een uitdaging. Zeker in het begin is die band bouwen met je leerlingen, wat eigenlijk de essentie is, niet zo evident. Nu is die band veel beter en het zijn de kleine dingen die geapprecieerd worden. Soms bots je wel op een muur en dan is het voor mij prioriteit om daaraan te werken, want zonder een stevige band met de leerlingen kom je moeilijk tot kennisoverdracht. Het ene kan niet zonder het andere.”

Jeroen: “Die betrokkenheid en motivatie van de leerlingen in combinatie met een grootstedelijke context die heel complex is en waar leerlingen al heel jong en vaak het deksel op de neus hebben gekregen. Bij die leerlingen het zelfvertrouwen terug naar boven halen en hen zelfstandig leren reflecteren is soms heel moeilijk. Wat mij vooral raakt is dat deze leerlingen heel vaak te horen kregen dat ze iets niet kunnen, terwijl mijn mond telkens weer openvalt van verbazing als ik hun prestaties bekijk. Het beste uit deze jongeren halen, daar zit bij mij de uitdaging.”

Heb je het gevoel dat de vorming van Teach for Belgium jou heeft voorbereid op deze uitdagingen?

Thomas: “De eerste stap in de vorming was de bewustwording van de uitdagingen in de grootstad. Ik was me niet zo bewust van die onderwijskloof en eigenlijk is dat erg dat je daar niet van op de hoogte bent. Zonder de vorming van Teach was de kans ook groot dat ik na 2 maanden zou zijn gestopt. Echter door de kracht van de community word je erdoor gehaald en altijd herinnerd aan je “why”: “waarom doe ik het?”

Jeroen: “Ik heb zelf heel veel gehad aan de tools, tips & tricks die me aangereikt werden. Je leert heel wat technieken rond klasmanagement en krijgt een enorme houvast en een stevige basis om te starten in het onderwijs. Had ik TFB niet gehad, zou ik niet geweten hebben hoe ik mijn lerarenopleiding had aangepakt nu.  Hiernaast is het feit dat je op je tutor kan terugvallen ook van onschatbare waarde.”

“Dat inzicht en die klik daar doen we het voor.”

Het beste uit jullie leerlingen halen is dus essentieel voor jullie beiden. Hoe zagen jullie de leerlingen evolueren hierin?

Jeroen: “Voor mij draait het om de klik teweegbrengen in mijn klassen. Dat ze inzien dat ze heel wat talent hebben en dat ze het gewoon goed kunnen doen, ondanks het feit dat ze altijd het tegenovergesteld hebben gehoord. Dat inzicht en die klik daar doen we het voor.”

Thomas: “Ik kan alleen bevestigen wat Jeroen zegt. Zo heb ik ook een heel mooi voorbeeld van één van mijn leerlingen die heel het moeilijk had met zinsontleding.  Ze kwam naar mij en zei “Meneer, ik kan dat niet, ik ben daar 3 jaar mee bezig en toch lukt het niet”. Met de nodige steun en zelfvertrouwen is dat gelukt en uiteindelijk heeft ze voor de klas de herhalingsles gegeven.”

Het beste uit je leerlingen halen, dat is wat jullie drijft. Welke raad geef je mee aan toekomstige leerkrachten die in Brussel willen gaan lesgeven en dezelfde impact willen hebben?

Jeroen: “Start van nul, ga eerst observeren. Ga verder dan de assumpties die je hebt over je klas, maar stel jezelf de vraag: wie zit er eigenlijk voor me?”

Thomas: “Voor mij, is het vooral jezelf in vraag durven stellen en reflecteren. Wat kan ik beter doen? Dat is heel belangrijk om te blijven verbeteren. En ook: Hou vol, het eerste jaar is moeilijk, maar hierna wordt het plezanter en plezanter.

Wil jij net zoals Thomas en Jeroen inzetten voor gelijke kansen in het onderwijs?

Stel je dan kandidaat voor Teach for Belgium!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s